Over mij

 

Ik ben Laura, 31, carrière(switch?)vrouw, kunstenaar, mama van 2,  dierenliefhebber, (over)denker, actieveling, veggie en chaoot. 

Een chaotische mama van 2 die haar droom om te illustreren waarmaakt, met daarnaast een corporate job, een hart voor alles wat leeft, de natuur en het (natuurlijk) ouderschap. Mijn stories op instagram tonen de dagelijkse struggles om al die zaken te combineren. Ik schrijf over mijn imperfecte leventje, met al die aspecten, het praktische, het emotionele, het dromerige en het harde.

Het stille Kempische platteland heb ik al even omgeruild voor het bruisende Antwerpen, maar mijn hart ligt ergens tussen beide. Ik geniet van de eenzame verbondenheid in de natuur, en van opgaan in de anonimiteit van de bruissende stad. Nu woon ik parttime in Antwerpen, waar ik mijn kinderen opvoed, en trek ik me parttime terug naar het platteland, liefst samen met mijn 2 adoptiehonden of met de fiets.

Mijn hart wil hele dagen illustreren, cartoons bedenken, tekenen, schrijven, schilderen, ... en liefst van al daarmee iets betekenen voor anderen.  Ik werk hard om van mijn passie mijn beroep te maken. Wat kan ik betekenen voor jou?

Daarnaast ben ik werknemer en jaag ik al jaren een carrière in het bedrijfsleven na. Vooral vanuit de drang om me te bewijzen als succesvolle carrierevrouw. Nu probeer ik die ambitie ook wat meer te richten op de creatieve ik. Het houdt natuurlijk uitdagingen in om een gezin, werk en bijberoep te combineren. Een soort spreidstand die me soms trots maakt maar soms ook tot spierpijn leidt.

 

Ik houd van sporten, maar vooral van het resultaat: fysiek in conditie en 'sterk' te zijn, het gevoel na een stevige fietstocht, het bereiken van een uitdaging, een top, een afstand, ... Wat niet wegneemt dat ik vaak liever lui in mijn zetel hang en amper een voet verzet.

 

Ik houd van eten, niet van koken. Ik ben een overtuigde veggie en maak er een punt van mijn kinderen voor 90% vegan, vers en suikervrij op te voeden (voor mezelf ligt dat soms een beetje anders ;) ). Dat houdt in dat ik kook, maar vooral veel klungel, want het is dus niet iets wat ik graag doe of goed kan. Moest ik het geld ervoor hebben, zou ik elke maaltijd gaan uiteten, daar kan ik echt van genieten.

Het allermeeste houd ik natuurlijk van mijn kinderen. Eentje van 2 en eentje van 2 maanden. In het natuurlijk, bewust, mild - you name it - ouderschap vind ik niet alleen mijn kind maar ook mijzelf terug. Ik had nooit gedacht dat ik zo'n geitenwollensokken-moeder zou zijn, maar niets heeft me zoveel bijgebracht over mezelf als zwanger zijn, bevallen, borstvoeden, een kind opvoeden en alles wat ik daarover lees en beleef. 

Mijn kind is mijn leermeester. Of zoals J. Milburn het zei "My dear child, I thought I was going to teach you about the world, but instead you are teaching me about myself."

Een klein jaar geleden liep mijn relatie met de vader van mijn kinderen plotsklaps op de klippen. De grond schoof onder mijn voeten uit, ik krijg nog wel een krop in de keel als ik er aan terug denk. Het evenwicht zoeken tussen mijn fulltime moedergevoel en parttime moederen is een heel bijzonder proces, waar ik nog middenin zit, en dat mogelijks nooit eindigt. Af en toe schrijf ik daar ook iets over.

Ik denk, bedenk, kribbel en krabbel het leven door. En ik deel. Hier en op mijn instagramaccount "Fresh.mom.of.belle.anvers".

Volg mij op instagram